یعنی خدا هست...

بازوی من خم میشود یعنی خدا هست
مه بیش یا کم میشود یعنی خدا هست 
دنیا توانستی نباشد.هست اما
عالم چو عالم میشود یعنی خدا هست...

شیطان ، من ، خدا

شیطان
اندازه یک حبّه قند است
گاهی می افتد توی فنجانِ دلِ ما 
حل می شود آرام آرام
بی آنکه اصلا ً ما بفهمیم
و روحمان سر می کشد آن را
آن چای شیرین را 
شیطان زهرآگین ِدیرین را
آن وقت او
خون می شود در خانه تن
می چرخد و می گردد و می ماند آنجا
او می شود من
...
ادامه ی اشعار در ادامه ی مطلب

ادامه نوشته

ﻧﻪ ﺗﻮ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﯽ ﻭ ﻧﻪ ﺍﻧﺪﻭﻩ...

 

سخن سهراب


ﻧﻪ ﺗﻮ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﯽ ﻭ ﻧﻪ ﺍﻧﺪﻭﻩ

ﻭ ﻧﻪ ﻫﯿﭽﯿﮏ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﯾﻦ ﺁﺑﺎﺩﯼ...
ﺑﻪ ﺣﺒﺎﺏ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻟﺐ ﯾﮏ ﺭﻭﺩ ﻗﺴﻢ،
ﻭ ﺑﻪ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﺷﺎﺩﯼ ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺖ،
ﻏﺼﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺩ،
ﺁﻧﭽﻨﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺍﯼ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ...
ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎ ﻋﺮﯾﺎﻧﻨﺪ.
ﺑﻪ ﺗﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺧﻮﺩ،ﺟﺎﻣﻪ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﻣﭙﻮﺷﺎﻥ
ﻫﺮﮔﺰ...

کمی توجه...

مباش بی خبر از درد بی ثباتی عمر      

که  هر نفس ورقی زین کتاب میریزد     


باغبانا ز خزان بی خبرت میبینم             آه از ان روز که بادت گل رعنا ببرد

رهزن دهر نخفته است مشو ایمن از او               اگر امروز نبرده است که فردا ببرد

 

لسان الغیب خواجه ی شیراز ، حافظ

 

جهان ای برادر نماند بر کس                            دل اندر جهان افرین بند و بس

مکن تکیه بر مال دنیا و پشت                          که بسیار کس چون تو پرورد و کشت

چو آهنگ رفتن کند جان پاک                       چه بر روی تخت مردن چه بر روی خاک...


استاد سخن سعدی علیه الرحمه

 

دلا غافل ز سبحانی چه حاصل؟

                           اسیر نفس و شیطانی چه حاصل؟

                                                                       بود قدر تو افزون از ملائک

                                                                                                          تو قدر خود نمیدانی چه حاصل؟


بابا طاهر


زندگی...

زندگی

در گذر گاه زمان...

در گذرگاه زمان 

عشق واقعی

تا که پرسیدم ز منطق عشق چیست؟

در جوابم این گونه گفت و گریست

 لیلی و مجنون همه افسانه است 

 عشق بازی کار عباس و علی است


منبع وبلاگ ایلینا

چه خوش باشد دلا کز عشق یار مهربان میری!

چه خوش باشد دلا کز عشق یار مهربان میری

چه خوش باشد دلا کز عشق یار مهربان میری ............... شراب شوق او در کام و نامش بر زبان میری
چو با تو شاد بنشیند ز هر چت هست برخیزی ........... چو از رخ پرده برگیرد به پیشش شادمان میری
حیات جاودان خواهی به روی او برافشان جان ......... بقای سرمدی یابی چو پیشش جان فشان میری
در آن لحظه که بنماید جمال خود عجب نبود ................. که از حیرت سرانگشت تعجب در دهان میری
بمعنی زیستن باشد که نزد دوست جان بازی ............ حقیقت مردن آن باشد که دور از دوستان میری
نبینی عاشقانش را که چون در خاک و خون خسبند .... تو نیز ار عاشقی باید که اندر خون چنان میری
اگر می زندگی خواهی دل از جان و جهان بگسل .................. نیابی زندگی تا تو ز بهر این و آن میری
مقام تو ورای عرش و از دون همتی خواهی .............. که چون دونان درین عالم برای یک دو نان میری
به نوعی زندگانی کن که راحت یابی از مردن .............. ببین چون می زیی امروز، فردا همچنان میری
اگر مشتاق جانانی، چو مردی زیستی جاوید ................. وگر عشق دگر داری ندانم تا چه سان میری
بدو گر زنده ای، یابی ز مرگ آسایش کلی .................. وگر زنده به جانی تو ضرورت جان کنان میری

عراقی، گفتنت سهل است ولیکن فعل می‌باید

و گر تو هم از آنان به مردن هم چنان میری


فخر الدین عراقی

چه خوش باشد که با ایمان بمیریم

چه خوش باشد که با ایمان بمیریم

برای دوست جاویدان بمیریم

چه خوش باشد  میان سنگر حق ، به زیر سایه ی قرآن بمیریم

چه خوش باشد که چون صدیق اکبر ، براستی در ره ایمان بمیریم

چه خوش باشد عُمَر گونه به محراب ، درون خانه ی رحمان بمیریم

چه خوش باشد که با ایمان بمیریم

برای دوست جاویدان بمیریم

چه خوش باشد  میان سنگر حق ، به زیر سایه ی قرآن بمیریم

چه خوش باشد که چون عُثمان مظلوم ، به وقت خواندن قرآن بمیریم

چه خوش باشد علی گونه به مسجد ، به زیر تیغ نا اهلان بمیریم

چه خوش باشد که با ایمان بمیریم

برای دوست جاویدان بمیریم

چه خوش باشد  میان سنگر حق ، به زیر سایه ی قرآن بمیریم

چه خوش باشد که چون بوذر و سلمان برای خالق یزدان بمیریم

چه خوش باشد به سان اِبن زهرا به صحرا با لب عطشان بمیریم

چه خوش باشد که با ایمان بمیریم

برای دوست جاویدان بمیریم

چه خوش باشد  میان سنگر حق ، به زیر سایه ی قرآن بمیریم

چه خوش به سان ابن حَنبَل ، برای ماندن اسلام بمیریم

چه خوش باشد که در راه شریعت ، به مثل حضرت نُعمان بمیریم

چه خوش باشد که با ایمان بمیریم

برای دوست جاویدان بمیریم

چه خوش باشد  میان سنگر حق به زیر سایه ی قرآن بمیریم

چه خوش باشد که با ایمان بمیریم

برای دوست جاویدان بمیریم

چه خوش باشد  میان سنگر حق ، به زیر سایه ی قرآن بمیریم

چه خوش باشد  میان سنگر حق ، به زیر سایه ی قرآن بمیریم